ข้อความผิดพลาด

Deprecated function: The each() function is deprecated. This message will be suppressed on further calls ใน menu_set_active_trail() (บรรทัด 2405 ของ /home/pau/domains/paujinjong.com/public_html/includes/menu.inc)

อะไรครับ

บทประพันธ์ ตุลลา
บทโทรทัศน์ พัญสร
กำกับการแสดง อรรถพร ธีมากร
นักแสดงนำ อเล็กซ์ เรนเดลล์, พิชชา อาภากาศ, ศิววงศ์ ปิยะเกศิน, เพ็ญพักตร์ ศิริกุล

                      ทุกๆ เช้า นักเรียนห้องอื่นจะต้องเห็น ู คาบไม้บรรทัดหน้าห้อง เขาถูกทำโทษเพราะพูด คับ ไม่มี ร. และก็ตอบไม่ได้ว่า ร. หายไปไหน อูอยู่บ้านคับแคบ พ่อแม่เป็นคนงานรับจ้าง เขาต้องหาเงินด้วยการเตะบอลล่าพนันตอนเย็น รองเท้าเก่าจนขาดเป็นที่ล้อเลียนจึงชกต่อยกับเพื่อน อูอยากได้รองเท้าคู่ใหม่ พ่อแม่แก้ไขปัญหาด้วยการให้อูเลิกเตะบอล อูจึงรับจ้างวิ่งส่งของ สุดท้ายเงินที่ได้อูต้องนำไปเงินไปซื้อ หนังสือเรียนเพราะพ่อแม่ไม่มีเงิน

                      อำเภอจัดให้มีการคัดตัวนักกีฬา อูรีบไปสมัครด้วยความหวังใส่เสื้อเบอร์ 13 เหมือนพี่ซิโก้ เย็นหนึ่งหลังจากกลับจากซ้อม อูเห็นถุงขยะสีดำในพงหญ้า อูนึกถึงข่าวในทีวีและคิดไปสารพัด อูเอาไม้เขี่ยพบเพียงขยะแต่พลันสายตาพบสร้อยเพชร อูคิดเอาไปขายแต่กลัวคนสงสัย อูต้องอยู่กับความกังวล แม้ยามยืนคาบไม้บรรทัดยังหนีบกระเป๋าไว้ด้วยกลัวสร้อยหาย อูตัดสินใจไปโรงจำนำแล้วได้ยินลูกค้าคนหนึ่งคุยว่าเจ้านายเขาทำสร้อยเพชรหายเพราะเลิ่นเล่อปัดสร้อยลงถังขยะ อูแอบตามคนรับใช้ไปบ้านเจ้านาย ที่ตึกใหญ่โต อูได้พบกับแจ็ค ลูกชาย เศรษฐีไพลิน ที่เป็นโรคประสาทอ่อนๆ แจ็คเป็นสมบัติ ชิ้นเดียวของเธอที่มีค่าน้อยกว่าเพชรนิลจินดา

                      แจ็คเติบโตเป็นเด็กหนุ่มช่างฝันที่แต่งนิทานหลอกใครต่อใคร แจ็คขอให้อูพาไปเที่ยว อูเชื่อนิทานแสนเศร้าของแจ็ค จึงแอบพาแจ็คไปสู่โลกกว้างและสนามฟุตบอล โค้ชมองเห็นพรสวรรค์จึงพากันขออนุญาตให้แจ็คแข่งในนามทีมอำเภอ เศรษฐีนีไพลินเห็นว่าลูกชายจะนำ ชื่อเสียงมาให้รีบอนุญาต อูโกรธมากที่แจ็คได้ใส่เสื้อเบอร์ 13 อูโกรธทุกคนแม้แต่ ตัวเองจนตัดสินใจเขวี้ยงสร้อยทิ้ง แจ็คแต่งเรื่องโอ้อวดเรื่องความภาคภูมิใจของครอบครัวตัวเอง จนเพื่อนๆ หมั่นไส้เกือบมีเรื่อง ชกต่อย อูเข้ามาช่วยและสอนให้แจ็คควรทำตัวยังไงในกลุ่มคนจน แจ็คซึ้งใจมากที่อูช่วยเขา

                      เย็นวันหนึ่งแจ็คไม่มาซ้อม โค้ชให้อูไปดู อูเห็นแจ็คถูกแม่ทุบตีอาละวาดเรื่องสร้อยที่หายไปอีก อูกลับมาพงหญ้าพยายามหาสร้อยทั้งคืน วันซ้อมวันสุดท้าย อูเอาสร้อยเพชรใส่กระเป๋าแจ็ค อูแอบลองเสื้อเบอร์ 13 ของแจ็ค เสื้อตัวนั้นเล็กไป เย็นนั้นอูแอบตามไปเห็นแม่แจ็คกอดจูบลูกด้วยความดีใจ อูได้ยินแจ็คแต่งนิทานเล่าเรื่องการผจญภัยอย่างสนุกปาก วันรุ่งขึ้นครูยังเคี่ยวเข็ญให้อูพูดคำว่า ครับ ให้ชัด ด้วยเหตุผลว่าแชมป์จะถูกรุมสัมภาษณ์ หากอูพูดไม่ชัดจะขายหน้า อูสูดหายใจพูดออกมาว่าคุณครูครับ ผมรู้แล้วครับ ว่าครับ ไม่ใช่คับ เพราะคับคือเสื้อคับ บ่ายก่อนลงสนามอูบอกกับตัวเองอีกครั้งว่า ร.รัก ที่เขาตามเจอในสายสัมพันธ์ความเป็นเพื่อนระหว่างเขากับแจ็คนั้นมีค่ากว่าสร้อยเพชรเป็นไหนๆ และเสื้อเบอร์ 13 คับไปสำหรับเขาจริงๆ